المَشَابِر - [ شبر ] : رودخانه‌هاى گودى كه از اطراف آبهاى جارى در آن ريخته شود . المُشَاة - [ مشي ] : سخن چينان ، - من العسكر : لشكر پياده ، پياده نظام . المُشَاحَّة - [ شحّ ] : مصدر است ؛ « لا مُشَاحَّةَ فى الأمرِ » : بحث و مناقشه در اين كار نيست ، « لا مُشَاحَّةَ أن » : بحث و خلافى نيست كه . . . . المُشَاحِن - [ شحن ] : فا ؛ « عدوٌّ مُشَاحِنٌ » : دشمن سر سخت . المُشَاحَنَة - [ شحن ] : مص ؛ « المُشَاحَنَة الحزبِيَّة » : درگيرى حزبي . المَشَار - [ شور ] : كندوى زنبور عسل . المَشَارَة - ج مَشَاوِر و مَشَائِر [ شور ] : زمينى كه در آن كشت مىشود . المُشَاش - [ مشّ ] : جمع ( المُشَاشَة ) است ، زمين نرم ، اصل ، نژاد ، نفس يا طبيعت ؛ « مُشَاش الرجُلِ » : خدمتگزاران او چه در سفر و چه در حضر . المُشَاشَة - ج مُشَاش [ مشّ ] : سر نرم استخوان ، راهى كه در آن سنگ ريزه و خاك نرم باشد و آب در آن راكد شود ؛ « مُشَاشَةُ القومِ » : بهترين از قوم و مردم . المَشَّاط - شانه ساز . المُشَاطَة - آنچه از موى كه هنگام شانه زدن فرو ريزد . المِشَاطَة - حرفهء زن آرايشگر ( آرايش ) . المَشَّاطَة - زن آرايشگر . المُشَاع - [ شيع ] : شايع و منتشر ، ملك مشترك و تقسيم نشده ، « مشاعُ القرى » : دهكدهء مشترك و مشاع بين اهالى آن . المَشَاع - [ شيع ] : مرادف ( المُشَاع ) است . المَشَاعِر - [ شعر ] : حواس . المُشَاغِب - [ شغب ] : فا ، فتنه انگيز . المَشَّاق - [ مشقٌ ] : « قلمٌ مَشَّاقٌ » : قلم روان و تند نويس . المُشَاقَة - ج مِشَقٌ : پس ماندهء الياف كتان و مانند آن پس از ريسيدن و شانه زدن آن . المُشَان - [ مشن ] : مرادف ( المِشَان ) است . المِشَان - نوعى رطب يا از بهترين نوع خرما . المَشَانِب - [ شنب ] : دهنهاى خوشبو . المَشَاهَة - [ شوه ] : « أَرضٌ مَشَاهَةٌ » : زمين پر از گوسفند . المُشَاهِد - ج مُشَاهِدون [ شهد ] : حاضر ، بيننده ، ناظر ، ديدار كننده . المُشَاهَدَة - [ شهد ] : معاينه و باز بينى . المُشَاهَرَة - [ شهر ] : مص ؛ « مُشَاهَرَةٌ » : ماهانه ، همه ماهه . المَشَاين - [ شين ] : معايب ، عيبها . المِشْآة - ج مَشَاءٍ [ شأو ] : خاك كه از چاه بيرون آورند ، كود حيواني . المَشْؤُوف - [ شأف ] : آنكه سراسيمه و ترسيده از چيزى باشد . المَشْؤُوفَة - [ شأف ] : مؤنث ( المَشْؤُوف ) است ؛ « رِجْلٌ مشْؤوفَة » پاى كه در زير آن زخم در آيد . المَشْؤُوم - ج مَشَائِيم [ شأم ] : آنچه كه بديُمنى و بدبختى بياورد . المُشَبّ - [ شبّ ] : « ثَوْرٌ مُشَبٌّ » : گاو نر سالخورده . المُشِبّ - [ شبّ ] : « ثَوْرٌ مُشِبٌّ » : مرادف ( مُشَبّ ) است . المِشَبّ - [ شبّ ] : « ثَوْرٌ مِشَبٌّ » : مرادف ( مُشَبّ ) است . المُشَبَّحَة - [ شبح ] : « الصُّوَرُ المُشَبَّحَةُ » : عكسها و چهره‌ها كه بر روى پردهء سينما نمايش داده مىشود . المَشْبَر - [ شبر ] : واحد ( المَشَابر ) است براى مذكر . المَشْبَرَة - [ شبر ] : واحد ( المَشَابِر ) است براى مؤنث . المِشْبَك - ج مَشَابك [ شبك ] : گيرهء لباس ، گيرهء زينتى از سيم يا زر كه زنان بر سر يا سينهء خود نصب مىكنند و بنام سنجاق سر يا سينه معروف است . المُشَبَّك - [ شبك ] ( ط ) : نوعى شيرينى كه از آرد و شكر تهيه مىكنند ، نان پنجره اى . المُشْبِل - [ شبل ] : « لَبُؤَة مُشْبِلٌ » : ماده شير همراه با بچه هايش . المُشَبَّم - [ شبم ] : جانورى كه چوبى در دهانش قرار دهند تا نتواند از مادر خود شير خورد ، گرسنه . المُشَبَّه - [ شبه ] من الأُمور : امر مشكل و سخت ؛ « ايَّاك و المُشَبَّهَات » : از امور مشكله و مشكوك اجتناب كن . المُشَبَّهَة - [ شبه ] : گروهى از فرقه‌هاى اسلامى كه خداوند را به شكل مخلوقات تشبيه كرده و او را حادث خوانده‌اند . المَشْبُوب - [ شبّ ] من الرجال : راد مرد تيز هوش . المَشْبُوبَة - [ شبّ ] : « نارٌ مَشْبُوبة » : آتش روشن و بر افروخته . المَشْبُول - [ شبل ] : « مكانٌ مَشْبُولٌ » : جائى كه در آن بچه‌هاى شير بسيار باشند . المَشْبُوه - [ شبه ] : شخص مظنون ، مشكوك ، متهم . المَشْتَى - ج مَشَاتٍ [ شتو ] : هنگام زمستان ، جاى سكونت در زمستان ( قشلاق ) ؛ « هذه مَشَاتِينا و مَصَايفنا » : ييلاق و قشلاق ما . المَشْتَاة - ج مَشَاتٍ : مرادف ( المشتَى ) است . المُشْتَاع - [ شيع ] : شريك و انباز . المُشْتَبه - [ شبه ] من الأُمور : مُشكِل ، مورد اشتباه . المُشْتَرك - [ شرك ] : چيزى كه چند نفر در آن سهيم باشند ؛ « طريقٌ مشترك » : راه همگانى ؛ « رأي مُشْترك » : تصميم مشترك ؛ « امْرٌ مُشْتَرَكٌ » : موضوع مشترك ؛ « بَلَاغٌ مُشْتَرَكٌ » : اعلاميهء مشترك ميان نمايندگان دو كشور يا بيشتر ؛ « لَفْظٌ مُشْتَرَكٌ » : كلمه اى كه داراى معانى عديده باشد مانند ( العَيْن ) ؛ « رَجُلٌ مُشْتَركٌ » : مردى كه مانند ديوانگان با خود سخن گويد . المُشْتَري - [ شري ] : فا ، ( فك ) نام يكى از ستاره‌هاى سياره از مجموعهء شمسى ، نام پرنده ايست .